Contact

  • Grey Facebook Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey LinkedIn Icon

All © Copyrights by Verkering met Jezelf – Mariette Reineke, Diana Renfurm en Eleonora van IJssel ​–​ unless stated otherwise. 

All rights reserved.

Weet wie je bent

September 7, 2017

 

Ze zit tegenover me, een geweldige, mooie en krachtige vrouw, rond de veertig jaar oud. Zo’n vrouw die je meteen leuk vindt en op je verjaardag zou uitnodigen, ook al heb je haar pas één keer eerder gezien. Ze kijkt me aan, verdrietig, en zegt: ‘ik weet eigenlijk helemaal niet wie ik ben.’ Je bent niet de enige zeg ik. Wie weet er eigenlijk wel wie zij of hij is, in essentie, zonder de rollen die we aannemen en de invloeden van buitenaf die ons vertellen wie we zouden moeten zijn (maar in werkelijkheid niet zijn).

Een tijd geleden heb ik bewust het besluit genomen om mezelf te leren kennen. Ik ging zeg maar op date met mezelf, en die date duurt nu pakweg zeven jaar. Het is dus geen date meer, maar een relatie. Het is namelijk best leuk met mij, meer dan leuk. En ja, soms ook uitdagend en confronterend, want ook ik heb mijn onhebbelijkheden, imperfecties, oordelen, reacties en patronen die mezelf en daarmee mijn omgeving in de weg zitten. Ik weet nu al dat deze relatie met mezelf nog heel lang gaat duren, in ieder geval tot mijn laatste adem. Wat namelijk zo interessant is aan de relatie met mezelf,  is dat ik het niet uit kan maken. Althans, dat heb ik in het verleden vaak geprobeerd, maar waar ik ook naartoe ging, ik nam mezelf overal mee.

Gaandeweg in mijn leven heb ik er een aantal tijdelijke en permanente rollen en functies bijgekregen, zoals dochter, zus, vriendin, collega, schrijver, blogger, journalist, social media fan, partner, mantelzorger, bestuurslid, student van Universal Medicine en ga zo maar door. Best druk….

Daarnaast heb ik me geïdentificeerd met en gehecht aan dingen buiten mezelf (altijd druk en nuttig bezig willen zijn of het goed willen doen bijvoorbeeld) en zoek ik regelmatig nog naar aandacht, waardering en online likes buiten mezelf.

 

 

 

Maar als ik al dat ‘buiten’ weg haal, wie blijft er dan over? Een mooie en belangrijke vraag om onszelf en elkaar te stellen.Wie we zijn, zit van binnen. Wie we zijn zit van binnen, en is altijd en zal ook altijd onaangetast zijn en blijven door buiten, ook als we ziek zijn. Als de focus echter altijd naar buiten is gericht, raken we onszelf kwijt en gaan we onszelf missen. Om te weten wie je bent, is er stilte nodig. Geen stilte van buiten, maar stilte van binnen. Ja, het is belangrijk om buiten te spelen, maar geven we onszelf ook voldoende ruimte om binnen te spelen? Ik zie steeds meer mensen met verdriet, verdriet waarvan de tranen soms zo diep zitten, dat het lijkt alsof er niets aan de hand is, maar niets is minder waar. Het is het verdriet waarvan we zeggen: ik weet niet waarom ik verdrietig ben, maar ik ben het wel. Het is dat knagende gevoel waarvoor we hard ons best doen om het niet te hoeven voelen.

Ik hoop dat er op een dag een les komt op scholen met als onderwerp ‘Wie ben ik?’. Dat kinderen mogen blijven herinneren waar ze vandaan komen en dat ze alles al weten als ze luisteren naar hun gevoel. Dat we ze leren dat de speeltuin buiten geen ware vervulling of voldoening geeft, omdat er niks daarbuiten leuker en mooier is dan jij.  Als we dit van jongs af aan leren en gereflecteerd krijgen, hoeven we niet de rest van ons leven buiten onszelf op zoek te gaan en keuzes te maken die onszelf en onze relaties niet ondersteunen en soms zelfs verwoesten. De wereld zou veel meer in harmonie zijn, omdat weten wie je bent, rust geeft. Rust geeft en ruimte, ruimte om simpelweg te zijn wie je bent en van daaruit te doen wat er nodig is.

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Verkering met Jezelf

 in actie

Please reload